دستانم تحمل سنگینی چانه لرزان و خیس از اشک را ندارد

مادرم ، مادر مهربانم برای من اشک می ریزد

مادرم در شادمانی روزهایم شبی را دید

 که کبودی دور چشمش را رنگ زد

مادرم ، جوانی مادرم ، زیبایی اش

 در مقابل دیدگانم به آنی چروکید

مادرم سخن نمی گوید

مادرم به چه می اندیشد

دل کوچک من در ظرفیتش اشک مادر نمی گنجد

دل کوچک من با اشک مادر به اغما می رود

مادرم برای من اشک می ریزد

من برای اشک مادر جان می سپارم

مادرم اشک می ریزد و من تر شدم از غم

می نشینم کنج دلی که مسکوت در راه بود

آه که مادرم اشک می ریزد

آه از سنگی که در من می شکند

تو را نخواهم بخشید